Dag 2: Kalkriese - Wildeshausen

De nacht was heerlijk. Ik was weer blij met mijn mooie uitrusting. 
De tent en mijn wasje van de vorige dag bleken ’s morgens drijfnat van de dauw. Het was wat nevelig en dat maakte dat ik de tent maar nat heb ingepakt. Ik had hier bij het inpakken thuis al rekening mee gehouden en 2 extra vuilniszakken meegenomen. Het gras was ook zwaar bedauwd en dat zorgde ervoor dat ik na het inpakken met natte voeten van de camping reed.

Turf, heel veel turf

Hoe de Brückenradweg aan zijn naam komt werd mij gisteren niet duidelijk, maar vanmorgen passeerde ik al snel een brug over het Mittellandkanaal.
Daarna reed door de Campemoor, een veengebied waar nog turf gestoken wordt. Kilometers lang zag ik ongelofelijke hoeveelheden turven drogen in lange stapels. Het was een zeer rustig gebied, ik zag regelmatig reeën, hoorde fazanten en meende ook een paar kraanvogels te zien. Zo af en toe stond er een boerderij c.q. turfverwerkendbedrijf aan de weg. Bij één van die gebouwen zaten op de electriciteitsdraden van het bovengrondsnet honderden boerenzwaluwen. Ze maakten veel lawaai en toen ik langs reed vlogen ze op. Het waren er zoveel dat het indrukwekkend was.

Aan het einde van het turfgebied lag het kleine vliegveld van Damme. Ik heb er even rondgekeken, maar het was er verlaten.
In Damme heb ik wat broodjes gekocht. Op het kerkplein stond een bankje en daar heb ik ontbeten. De temperatuur was niet aangenaam genoeg om lang te blijven zitten. 

Verder naar het noorden

Na mijn ontbijt reed ik verder. De omgeving bleef landelijk en er was nauwelijks ander verkeer. Op een klimmetje bij Steinfeld na was de rit vlak. Veel landelijke verharde wegen, soms ook ‘Schotter’ of zandpaden. En allemaal prima berijdbaar.

Droogpauze

Via Lohne reed ik naar Vechta. Daar kocht ik mijn middageten: een Dürum doner ‘zum mitnehmen’. Daarna reed ik het centrum uit om een plekje te vinden waar ik mijn nat ingepakte tent kon drogen en mijn Dürum op te eten. Ik vond even buiten Vechta een kleine parkeerplek omrand met heggen. Die heggen leken me handig. Er was een vaag zonnetje dat meehielp om de nog kletsnatte tent te drogen. Maar het duurde wel langer dan ik had gedacht. Ik had meer dan genoeg tijd om te eten en te drinken. De Dürum bleek te groot te zijn, ik had aan een halve genoeg. 
Mijn gewassen fietskleding van de vorige dag was ook nog niet droog, vooral de zeem was nog behoorlijk nat. Mijn natte was ligt tijdens mijn fietstochten op mijn achterfietstassen te drogen. Maar het was vandaag niet zulk drogend weer.

Afwijken van de route

Na Vechta werd de zelfs route saai, ik reed veel langs een drukke weg. Omdat de camping waar ik wilde overnachten niet aan de route lag, verliet ik bij Hölingen de Brückenradweg en reed ik naar Wildeshausen. Het laatste stukje voor Wildeshausen ging langs het riviertje de Hunte, daar was het mooi.
Ik moest nog een stukje verder fietsen want camping Auecamp lag een kilometer of 5 ten westen van Wildeshausen. Ik reed er weer via een fietspad langs een drukke weg naar toe. Onderweg zag ik een Aldi en dat vond ik handig voor de volgende ochtend.
Bij aankomst op de camping zag ik dat ook mijn tweede camping niet veel soeps was: kaal, saai en veel Dauerstellplatzen. Maar er bleek een aparte Zeltwiese voor trekkerstenten te zijn. Ik was de enige die daar kampeerde, daardoor had ik mijn eigen sanitairgebouwtje incl. stroom en wifi. Super de luxe, helemaal toen de zon zich de laatste uren van de dag ook nog van zijn beste kant liet zien. 
Er was even verderop ook nog een soort open rommelhok, prima om mijn wasje te drogen. In dat rommelhok zag ik ook een stoel en dus kon ik heerlijk bij mijn tent zitten. Ik at het laatste stuk van mijn Dürum doner op en wandelde nog een stukje in de omgeving. Daarna ging ik naar bed.

Routekaartjes

Dagafstand

Campingplatz Waldwinkel in Kalkriese – Campingplatz Auecamp Wildeshausen 111 km

Scroll naar boven